Theater als een andere manier om geschiedenis te onderwijzen

Als we lesgeven, zijn we geen acteurs die een voorstelling opvoeren. We moeten een serieuze toon aanhouden en tegelijkertijd de concepten boeiend maken. Dit kunnen we uiten in onze intonatie, onze houding, de lesmethoden die we kiezen, enzovoort. In bepaalde situaties binnen het geschiedeniscurriculum vind ik het echter erg interessant om elementen van theater en komedie te introduceren.

Weten wanneer je je rol als docent even opzij moet zetten.

Mijn jarenlange ervaring met deze hobby is zeker van pas gekomen. Het is echter niet voor iedereen even makkelijk om je voor kinderen te laten gaan. Als het leidende principe de leerdoelen blijven die aansluiten bij de behandelde kennis en de wens om leerlingen te helpen die kennis te onthouden, dan is deze aanpak een waardevolle manier om een blijvende indruk achter te laten.

De rol van een historische figuur op zich nemen.

Soms kan één enkel accessoire al het verschil maken. Toen ik Lodewijk XIV uitbeeldde, verscheen ik bijvoorbeeld als Anna van Oostenrijk, met een tiara en een pompeus accent. De leerlingen worden meteen in de geschiedenis ondergedompeld en de verschijning van historische figuren die hun ervaringen vertellen, blijft beter hangen. Om de Slag bij Alesia na te spelen, kunnen we een Gallische helm en een bijl meenemen. Om over de Middeleeuwen te praten, kunnen we een middeleeuwse jurk dragen of een ridderszwaard meenemen…

Theater is een waardevol middel om de aandacht van leerlingen vast te houden.

Dit onderwerp, dat voor velen ontmoedigend kan zijn vanwege de enorme hoeveelheid informatie – data, cijfers, gebeurtenissen – wordt boeiend. De leerlingen zijn getuige van een kleine voorstelling waarin ze actief deelnemen, doordat ze zelf historische scènes kunnen naspelen en interactie hebben met het personage dat door de docent wordt vertolkt. Het is zelfs niet ongebruikelijk dat ze me in deze situaties formeel aanspreken. Kinderen hebben dit verbazingwekkende vermogen om zich onder te dompelen in een tijdloze wereld, waarbij ze de realiteit om hen heen negeren en de absurditeit ervan vergeten.

De diversiteit aan lesmethoden is een pluspunt.

Als docent zie ik dit als een waardevolle troef die we moeten benutten om onze lesmethoden te diversifiëren. Laten we ook vooroordelen opzij zetten en de vreugde omarmen van het delen van kennis op een theatrale manier. Geschiedenis zal dan een zeer aantrekkelijke ervaring worden voor leerlingen, die reikhalzend uitkijken naar de 'gecontroleerde waanzin' van hun docent.

Onze artikelen over hetzelfde onderwerp

• De heuristische methode voor het onderwijzen van wiskunde.
• Rustige momenten op de basisschool
• Klasregels: wat als je de gedragshuizen eens zou proberen?
• Sportdictee: een methode om te leren door middel van beweging
• Een heerlijke oefening om studenten te helpen hun stress beter te beheersen.
• Coöperatief leren: hoe stimuleer je begeleiding door medestudenten?
• Uitrusting ter bevordering van het welzijn op school
• Ontbijt op school voor een goede start van het schooljaar met een flinke dosis vitamine C.