Laatst gewijzigd op 15 november 2024
Ouders van kinderen met een autismespectrumstoornis worden vaak al gewaarschuwd voordat hun kind drie jaar oud is; ook professionals houden de situatie nauwlettend in de gaten.
Autismespectrumstoornissen (ASS) zijn neurologische aandoeningen die verschillende aspecten van de ontwikkeling van een kind beïnvloeden. Ze hebben een negatieve invloed op het vermogen van een kind om te communiceren en zich tot anderen te verhouden, en beperken bovendien hun interesses. Ongeveer 1 op de 80 kinderen wordt er jaarlijks door getroffen; dit aantal neemt toe doordat professionals en ouders de signalen herkennen. De redenen hiervoor zijn nog niet volledig duidelijk, maar de stoornis treft vier tot vijf keer meer jongens dan meisjes.
Wat zijn de oorzaken van ASS?
De precieze oorzaken van autismespectrumstoornis (ASS) zijn nog niet bekend. Wel is bekend dat sommige gevallen erfelijk zijn. Sommige onderzoekers denken dat omgevingsfactoren ook een rol kunnen spelen. Het lijkt erop dat ouderlijk gedrag en vaardigheden niet de oorzaak zijn van ASS.
Kinderen met ASS zijn allemaal uniek. Bepaalde specifieke kenmerken zijn echter bij meerdere van hen te zien. De moeilijkheden worden duidelijker tijdens interactiemomenten, bijvoorbeeld op de kinderopvang of op school.
Hier volgen enkele signalen die u mogelijk kunnen alarmeren:
- Ze vinden het moeilijk om de mensen om hen heen in de ogen te kijken; ze kijken meestal naar de mond. ;
- een afkeer van het aanraken van bepaalde texturen; ;
- een neiging tot het herhalen van ongebruikelijke bewegingen (bijv. het wiegen van het lichaam, het flapperen met de handen, het draaien van de vingers); ;
- overgevoeligheid voor bepaalde geluiden of een neutrale houding ten opzichte van een storend geluid; ;
- dieetbeperkingen (bijvoorbeeld yoghurt eten met dezelfde lepel of alleen kaas in blokjes gesneden eten); ;
- weerstand tegen nieuwe gebeurtenissen, tegen veranderingen; ;
een weigering van fysiek contact (bijv. kussen, knuffelen, strelingen) en - interacties met anderen; ;
- een voorliefde voor repetitieve spelletjes (bijvoorbeeld het steeds opnieuw bouwen van dezelfde toren met dezelfde blokken); ;
- slaapstoornissen; ;
- Het kind reageert niet wanneer het bij naam wordt geroepen; ;
- De oorzaak van zijn woede is vaak moeilijk vast te stellen, en je kunt merken dat hij zich in een staat van grote frustratie bevindt.
Liefdevolle en persoonlijke stimulatie
Kinderen die te maken hebben met hypo- of hyperreactiviteit op zintuiglijke prikkels en moeilijkheden in sociale interacties, zullen behoefte hebben aan een verscheidenheid aan gepersonaliseerde stimulatie door middel van ontspanning, genegenheid en niet-sturend spel. Elke kleine stap voorwaarts (het kind dat naar iets wijst dat hem interesseert, een glimlach, een gebaar naar een ander) zal als een overwinning worden ervaren en door de volwassene worden aangemoedigd. Een kind dat zich veilig voelt door comfortabele en speelse interactie, kan zijn spiegelneuronen stimuleren door imitatie en vaardigheden ontwikkelen, omdat zijn hersenen zeer plastisch zijn. Hoe persoonlijker de liefdevolle stimulatie (wat nu sterk wordt aanbevolen dankzij recente inzichten in de sociale neurowetenschap, omdat genegenheid de hersenen van kinderen helpt rijpen), hoe meer je het kind aanmoedigt om zijn eigen wereld te verlaten en die van jou binnen te treden. Het creëren van een kleine, gezellige en zintuiglijke ruimte is van onschatbare waarde (zoals aanbevolen door de...). Snoezelen pedagogieDe kwaliteit van jullie relatie en de aangeboden spelletjes zijn essentieel; geef de voorkeur aan poppen en knuffels om mee te spelen, ballen en ballonnen, voorwerpen en spelletjes die de zintuigen prikkelen en een band creëren. Hoe eerder en voorzichtiger je ingrijpt, wanneer je merkt dat het kind zich openstelt, hoe meer je het helpt zijn of haar sociale vaardigheden te ontwikkelen.
Lees onze andere artikelen voor meer informatie:
Aucun commentaire